Monosodium glutamate (MSG) (ผงชูรส/มอโนโซเดียมกลูตาเมต)
มอโนโซเดียมกลูตาเมต ( Monosodium glutamate )
มอโนโซเดียมกลูตาเมตหรือ ผงชูรสจัดเป็นวัตถุเจือปนอาหาร (food additive) มีลักษณะเป็นผงผลึกสีขาว ไม่มีกลิ่น นิยมใช้เป็นเครื่องปรุงรสและสารเพิ่มรสชาติอูมามิในอาหาร ทำให้รสชาติโดยรวมอร่อยมากขึ้น สามารถใช้เป็นส่วนผสมของซอส น้ำซุป ซุปและอาหารอื่น ๆ นอกจากนี้ยังสามารถใช้แทนเกลือได้ โดยได้รับการจัดประเภทว่าปลอดภัยโดยสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาแห่งสหรัฐอเมริกาและองค์การอนามัยโลก
หลักการทำงานของมอโนโซเดียมกลูตาเมต
จากการศึกษาพบว่ามอโนโซเดียมกลูตาเมตเป็นเกลือของ glutamic acid ซึ่งเป็นกรดอะมิโนชนิดหนึ่ง พบในอาหารหลายชนิด เช่น สาหร่ายทะเล ถั่วเหลือง เห็ด เนื้อสัตว์ อาหารทะเล และมะเขือเทศ เป็นต้น เมื่อมอโนโซเดียมกลูตาเมตละลายในน้ำ จะแตกตัวได้โซเดียมและกลูตาเมต (glutamate)
ไอออนอิสระที่มีคุณสมบัติเพิ่มรสชาติของอาหารให้เด่นชัดมากขึ้น ทำให้เกิดรสชาติเฉพาะตัวที่เรียกว่า รสอูมามิ (Umami) รสอูมามิมีความสัมพันธ์กับปริมาณของกรดกลูตามิกอิสระ (free glutamic acid) ซึ่งเป็นกรดแอมิโนชนิดหนึ่งที่เป็นองค์ประกอบในโมเลกุลของโปรตีนที่พบได้ในอาหารตามธรรมชาติ กลูตาเมตมีบทบาทสำคัญในสมอง โดยเป็นสารสื่อประสาท (neurotransmitter) ทำหน้าที่เป็นตัวนำพาข้อมูลในกระบวนการส่งสัญญาณของระบบประสาท ในเซลล์ประสาทมีรีเซ็พเตอร์เป็นจำนวนมากเพื่อทำหน้าที่ตรวจว่ามีกลูตาเมตหรือไม่ รีเซ็พเตอร์ประเภทนี้มีอยู่มากบนลิ้น หากพบกลูตาเมตในอาหารแม้เพียงเล็กน้อยจะทำให้เกิดรสอุมามิเด่นขึ้นมาเหนือรสอื่น ๆ ซึ่งในปี 1980 คำว่าอูมามิ ได้รับการยอมรับให้ เป็นรสชาติพื้นฐาน (basic taste) ลำดับที่ 5 นอกเหนือไปจาก รสเปรี้ยว รสหวาน รสเค็ม และรสขม
การนำไปใช้ในอาหาร
ผงชูรสมีคุณสมบัติทำให้อาหารมีรสชาติโดยรวมดีขึ้น โดยธรรมชาติแล้วผงชูรสจะใช้ได้ดีมากกับอาหารที่มีรสเค็มหรือเปรี้ยว การใช้ผงชูรสในอาหารต้องใส่ในปริมาณที่เหมาะสม ประมาณร้อยละ 0.1 - 0.8 โดยน้ำหนักก็เพียงพอจะให้รสอูมามิในอาหาร การใส่มากเกินไปจะทำให้รสชาติอาหารโดยรวมแย่ลง
และมีรสชาติที่ผิดแปลก อันเป็นลักษณะเช่นเดียวกับ เกลือแกง ที่ให้รสเค็ม และน้ำส้มสายชู ที่ให้รสเปรี้ยว ที่จะต้องใช้ในปริมาณที่เหมาะสมถึงให้รสชาติที่ดีได้ ดังนั้นผู้ประกอบอาหารและผู้ผลิตอาหารจึงนิยมผสมผงชูรสลงในอาหารแทบทุกชนิด แต่อย่างไรก็ตามการใช้ผงชูรสก็มีทั้งข้อดี และข้อเสีย
หากได้รับในปริมาณน้อย จะกระตุ้นสมองให้แจ่มใส กระปรี้กระเปร่า แต่หากได้รับประทานผงชูรสมากเกินไป ก่อให้เกิดปัญหาด้านสุขภาพขึ้น เช่นผู้ที่แพ้ผงชูรสจะมีอาการมึนงง ปวดหรือร้อนวูบวาบที่ก้านคอและก้น บางรายมีอาการคลื่นไส้และอาเจียน ซึ่งอาการเหล่านี้จะหายไปในเวลาต่อมา
คุณค่าทางโภชนาการ
ผงชูรสไม่มีประโยชน์ทางโภชนาการ ถึงแม้จะเกี่ยวข้องกับกรดกลูตามิค ซึ่งเป็นกรดอะมิโนที่ไม่จำเป็นต่อร่างกาย เนื่องจากสามารถผลิตเองได้
อีกทั้งผงชูรสเป็นเกลือโซเดียมเช่นเดียวกับเกลือแกงจึงไม่มีคุณค่าทางโภชนาการ
มอโนโซเดียมกลูตาเมตหรือ ผงชูรสจัดเป็นวัตถุเจือปนอาหาร (food additive) มีลักษณะเป็นผงผลึกสีขาว ไม่มีกลิ่น นิยมใช้เป็นเครื่องปรุงรสและสารเพิ่มรสชาติอูมามิในอาหาร ทำให้รสชาติโดยรวมอร่อยมากขึ้น สามารถใช้เป็นส่วนผสมของซอส น้ำซุป ซุปและอาหารอื่น ๆ นอกจากนี้ยังสามารถใช้แทนเกลือได้ โดยได้รับการจัดประเภทว่าปลอดภัยโดยสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาแห่งสหรัฐอเมริกาและองค์การอนามัยโลก
หลักการทำงานของมอโนโซเดียมกลูตาเมต
จากการศึกษาพบว่ามอโนโซเดียมกลูตาเมตเป็นเกลือของ glutamic acid ซึ่งเป็นกรดอะมิโนชนิดหนึ่ง พบในอาหารหลายชนิด เช่น สาหร่ายทะเล ถั่วเหลือง เห็ด เนื้อสัตว์ อาหารทะเล และมะเขือเทศ เป็นต้น เมื่อมอโนโซเดียมกลูตาเมตละลายในน้ำ จะแตกตัวได้โซเดียมและกลูตาเมต (glutamate)
ไอออนอิสระที่มีคุณสมบัติเพิ่มรสชาติของอาหารให้เด่นชัดมากขึ้น ทำให้เกิดรสชาติเฉพาะตัวที่เรียกว่า รสอูมามิ (Umami) รสอูมามิมีความสัมพันธ์กับปริมาณของกรดกลูตามิกอิสระ (free glutamic acid) ซึ่งเป็นกรดแอมิโนชนิดหนึ่งที่เป็นองค์ประกอบในโมเลกุลของโปรตีนที่พบได้ในอาหารตามธรรมชาติ กลูตาเมตมีบทบาทสำคัญในสมอง โดยเป็นสารสื่อประสาท (neurotransmitter) ทำหน้าที่เป็นตัวนำพาข้อมูลในกระบวนการส่งสัญญาณของระบบประสาท ในเซลล์ประสาทมีรีเซ็พเตอร์เป็นจำนวนมากเพื่อทำหน้าที่ตรวจว่ามีกลูตาเมตหรือไม่ รีเซ็พเตอร์ประเภทนี้มีอยู่มากบนลิ้น หากพบกลูตาเมตในอาหารแม้เพียงเล็กน้อยจะทำให้เกิดรสอุมามิเด่นขึ้นมาเหนือรสอื่น ๆ ซึ่งในปี 1980 คำว่าอูมามิ ได้รับการยอมรับให้ เป็นรสชาติพื้นฐาน (basic taste) ลำดับที่ 5 นอกเหนือไปจาก รสเปรี้ยว รสหวาน รสเค็ม และรสขม
การนำไปใช้ในอาหาร
ผงชูรสมีคุณสมบัติทำให้อาหารมีรสชาติโดยรวมดีขึ้น โดยธรรมชาติแล้วผงชูรสจะใช้ได้ดีมากกับอาหารที่มีรสเค็มหรือเปรี้ยว การใช้ผงชูรสในอาหารต้องใส่ในปริมาณที่เหมาะสม ประมาณร้อยละ 0.1 - 0.8 โดยน้ำหนักก็เพียงพอจะให้รสอูมามิในอาหาร การใส่มากเกินไปจะทำให้รสชาติอาหารโดยรวมแย่ลง
และมีรสชาติที่ผิดแปลก อันเป็นลักษณะเช่นเดียวกับ เกลือแกง ที่ให้รสเค็ม และน้ำส้มสายชู ที่ให้รสเปรี้ยว ที่จะต้องใช้ในปริมาณที่เหมาะสมถึงให้รสชาติที่ดีได้ ดังนั้นผู้ประกอบอาหารและผู้ผลิตอาหารจึงนิยมผสมผงชูรสลงในอาหารแทบทุกชนิด แต่อย่างไรก็ตามการใช้ผงชูรสก็มีทั้งข้อดี และข้อเสีย
หากได้รับในปริมาณน้อย จะกระตุ้นสมองให้แจ่มใส กระปรี้กระเปร่า แต่หากได้รับประทานผงชูรสมากเกินไป ก่อให้เกิดปัญหาด้านสุขภาพขึ้น เช่นผู้ที่แพ้ผงชูรสจะมีอาการมึนงง ปวดหรือร้อนวูบวาบที่ก้านคอและก้น บางรายมีอาการคลื่นไส้และอาเจียน ซึ่งอาการเหล่านี้จะหายไปในเวลาต่อมา
คุณค่าทางโภชนาการ
ผงชูรสไม่มีประโยชน์ทางโภชนาการ ถึงแม้จะเกี่ยวข้องกับกรดกลูตามิค ซึ่งเป็นกรดอะมิโนที่ไม่จำเป็นต่อร่างกาย เนื่องจากสามารถผลิตเองได้
อีกทั้งผงชูรสเป็นเกลือโซเดียมเช่นเดียวกับเกลือแกงจึงไม่มีคุณค่าทางโภชนาการ
ความรู้เพิ่มเติม

Food coloring (สีผสมอาหาร)
เพิ่มในอาหารเพื่อให้มีสีสันเป็นที่ดึงดูดใจผู้บริโภค เช่น ลูกอม ลูกกวาด ขนมหวาน ไอศกรีม แยม เยลลี่ ซอส และเครื่องดื่มชนิดต่างๆ
อ่าน

Pea starch (สตาร์ชจากถั่ว)
สตาร์ชจากถั่วนิยมนำไปใช้ในอุตสาหกรรมอาหารที่ต้องการความยืดหยุ่น และเนื้อสัมผัสที่เหนียว นุ่ม
อ่าน

Vitamin B7 (วิตามินบี7)
วิตามินบี 7 (Vitamin B7) เป็นรูปแบบหนึ่งของวิตามิน B มีอีกชื่อเรียกหนึ่งว่าไบโอติน (Biotin) หรือวิตามินเอช (Vitamin H) เป็นวิตามินที่สามารถละลายได้ในน้ำพบในอาหารมากมาย เช่น เครื่องในสัตว์ ตับ ไต ไข่ นม ธัญพืช ถั่ว ผักและผลไม้ชนิดต่าง ๆ
อ่าน

Vitamin B5 (วิตามินบี5)
มีส่วนสำคัญในการสร้างเซลล์เม็ดเลือดแดง ช่วยสลายไขมันและคาร์โบไฮเดรตจากการรับประทานอาหารให้กลายเป็นพลังงานและช่วยบำรุงผิว
อ่าน

Stevia (หญ้าหวาน)
ช่วยเพิ่มความหวานให้อาหาร โดยหญ้าหวานสามารถให้ความหวานได้เท่าเดิมโดยใช้ตาลน้อยลง เหมาะสำหรับใส่ในน้ำอัดลม ชาเขียว ขนม แยม ไอศกรีม
อ่าน

Pomegranate Extract (สารสกัดจากผลทับทิม)
มีประโยชน์ต่อสุขภาพช่วยป้องกันหรือรักษาปัจจัยเสี่ยงของโรคต่างๆ เช่น ความดันโลหิตสูง คอเลสเตอรอลสูง ความเครียด ช่วยลดน้ำตาลในเลือด และลดการอักเสบ
อ่าน

Modified waxy maize starch
ด้วยคุณสมบัติของสตาร์ชที่เมื่อถูกความร้อนจะทำให้อาหารมีความข้น เหนียว จึงนิยมนำไปใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เช่นเพิ่มความข้นเหนียวให้ซอส ใส้ขนม และนำไปใช้เป็นส่วนผสมในเยลลี่ทำให้เยลลี่คงตัวไม่เสียรูป
อ่าน

I+G (ใช้เพื่อปรุงแต่งรสอาหาร)
ใช้เพื่อปรุงแต่งรสอาหารจัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับ ผงชูรส (Monosodium glutamate) ให้รสอูมามิ (Umami) โดยออกฤทธิ์แรงกว่าผงชูรส 50-100 เท่า
อ่าน

Pea protein (พีโปรตีน)
มีลักษณะเป็นผงสีเหลืองหรือครีม เหมาะสำหรับคนที่ต้องการโปรตีนที่ไม่ทำให้อ้วน เนื่องจากไม่มีไขมันและคลอเรสเตอรอล และยังย่อยสลายได้ง่ายกว่าเมื่อเทียบกับรับประทานโปรตีนจากสัตว์
อ่าน

Maize starch (แป้งข้าวโพด)
ใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เมื่อสุกจะมีลักษณะข้นหนืด อยู่ตัว ไม่คืนรูปได้ง่าย ไม่มีรสชาติ และไม่มีกลิ่นนิยมใช้เป็นส่วนผสมในไส้ขนม และซอส หรือนำไปผสมในแป้งเค้กและขนมปังเพื่อเพิ่มความนุ่มเบาให้กับเนื้อขนม
อ่าน

